maandag 28 september 2009

Thunderbirds are go(ne)!

Toen Grote Pol nog een klein Polletje was, ging hij elke zaterdagmiddag bij buurjongen Jan B. kijken naar The Thunderbirds. Die hadden namelijk Een Televisie. The Thunderbirds, dat vond Kleine Grote Pol machtig mooi! De moeder van Kleine Grote Pol naaide een echt Thunderbirdskostuumpje, dus hij kon ook nog écht Thunderbirdje spelen. Maar aan zijn geluk kwam een eind toen het pak te klein werd en de uitzendingen stopten. Wat restte waren wat verschoten en beduimelde Thunderbirdskrantjes die uitgegeven werden door Albert Heijn. Maar och, wat wás het mooi...

Grote Pol was dan ook superblij toen de hele serie van The Thunderbirds begin jaren negentig weer werd uitgezonden. Elke uitzending zat hij weer klaar, voor onze eigen televisie, maar toen met mij erbij. Grote Pol vindt het fijn als ik hetzelfde mooi vind als hij. Daar doet hij veel voor. Ik ben alleen niet voor alles even ontvankelijk (meer), overigens. Bij sommige dingen heeft hij de moed inmiddels opgegeven.

Ook voor The Thunderbirds kon ik niet echt de liefde opbrengen waarop hij hoopte. Gelukkig werden na een jaar of wat Parapol en Kunstpol geboren die, toen ze oud genoeg waren, graag met Grote Pol meekeken en -speelden. De serie werd weer herhaald. Inmiddels hadden we ThunderbirdDVD's in huis en een Thunderbirdeiland en Thunderbirdpoppetjes en Thunderbirdkleurboeken en Thunderbirdstickers en Thunderbirdstripboeken en Thunderbirdsokken en ThunderbirdT-shirts en Thunderbirdonderbroekjes en Thunderbirdpuzzelboeken en Thunderbirdpoppen met echte Thunderbirdstemmen en Thunderbirdslogans ('F.A.B.', 'Every second counts' en 'Thunderbirds are go!') en Thunderbirdscreensavers en Thunderbirdrugzakjes en Thunderbirdvoertuigen.

En toen kwam er ook nog een echte speelfilm uit. Die zagen ze natuurlijk in de bioscoop en thuis op DVD. En het was goed en mooi en eigenlijk ook wel heel spannend. Vooral die explosies maakten veel indruk op Kunstpol die zeer ontvankelijk is voor spektakel, spanning en sensatie.

Grote Pol kon zijn geluk niet op. Gezegend met een lieve, liefhebbende vrouw, die hem ook nog twee zonen baarde, die vervolgens ook nog van The Thunderbirds gingen houden. Och, wat was dat een mooie tijd!

De Polletjes werden groter, het eiland verstofte, de poppetjes werden opgeborgen en de liefde doofde langzaam uit.

Deze week verveelden Parapol en Kunstpol zich. Dus ik moest iets verzinnen.
Ik verzon dat ze naar een oude DVD mochten gaan kijken en ze pakten zowaar een oude ThunderbirdDVD die ergens achterin de kast lag te wachten op hernieuwd enthousiasme.
Maar 12- en 14-jarigen bekijken zo'n aflevering toch heel anders dan jochies van 8 of 9 jaar.
Melig werden ze ervan. En flauw. En kritisch ('Dat kán helemaal niet: vuur onder water.' 'O, slecht voor het milieu...' (34 keer per uitzending)) En überpuberaal. En kijk, dat vind ik nou leuk...

In verband met de privacy van Parapol wil hij dat je dit filmpje bekijkt met een strookje zwart papier in je hand, dat je voor zijn ogen houdt zodra die in beeld komen. En met twee trechters in je oren tegen de stemherkenning. Beloof je dat?

video

Grote Pol moest eerst wel even slikken bij het zien van deze omslag. Maar hij begreep het wel. Hij wacht wel weer een jaar of wat. De Polletjes komen vast weer tot bezinning. Of ze krijgen zonen. Dat wordt dan de derde Thunderbirdgeneratie. Opa zal zijn liefde met alle plezier over willen brengen. Laat dat maar aan Grote Pol over!

8 opmerkingen:

Fleur zei

Grote lach op mijn gezicht (dank je wel!).

Willy zei

Wat moet ik vreselijk lachen om jouw stukje! We kunnen altijd oudste en Grote Pol nog aan elkaar koppelen, oudste is zijn Thunderbirdsaanbiddingsfase nog niet voorbij ;-)!

Enne ... ik vind de zinnen 'Grote Pol vindt het fijn als ik hetzelfde mooi vind als hij. Daar doet hij veel voor. Ik ben alleen niet voor alles even ontvankelijk (meer), overigens.' magistraal!!!

het lieveheersbeestje zei

Wat een geweldig stukje weer, en zo herkenbaar... (ik was als meisje totaal dol op 'het kleine huis' en kocht alle boeken en las ze helemaal stuk, maar helaas vindt mijn dochter er helemaal niets aan, laat staan mijn zonen...slik!)
Grappig dat je niet voor alle meer ontvankelijk meer bent, grinnik, ik ook niet meer hoor! Ook heel herkenbaar!!!!

Scrapothekerin zei

hahahaha...wat een leuk begin van de dag vandaag! Hier herkenning met lieveheerdsbeestje, mijn dochter vindt het kleine huis ook niet leuk. Nog even wachten, tot ik het met de waltons eens ga proberen....

Grote Pol zei

Mijn lieve Purperpol lijkt helemaal niet op Angela Merkel. Ze lijkt op TinTin...

Grote Pol

Mirjam zei

Dat sprekende eiland hebben wij ook ;), Levi vindt het geweldig om ernaast te liggen en op de knopjes te drukken. Vooral die met de raket (?! ik heb er geen verstand van ;)) die omhoog gaat, is favoriet ;)

Nicole zei

Vindt Grote Pol de serie zelf ook niet nepperig en gedateerd inmiddels?

Sommige van mijn oude favorieten, kunnen mijn verwende moderne palet niet langer bekoren. Ze zijn te langzaam, te amateuristisch en te bordkartonnerig.

Nicolette zei

Alsof ik dit blogje geschreven heb... Wij hebben de hele serie zelfs op DVD en de mannen zitten dan gekluisterd. Het was helemaal feest toen de Chef zijn favorite artiest (Mark Knopfler) een videoclip maakte ala Tunderbirds bij 'Calling Elvis'.
Grote Pol boft trouwens dat jij op TinTin lijkt...