Uitgelezen 2019

woensdag 14 oktober 2020

Bram en de beer (met vervolg)

Naast mijn werk in de praktijkruimte thuis, ondersteun ik ook kinderen met gedragsproblematiek op de basisschool. Individueel, apart in een kamertje, maar ook in de klas. Zo ook Bram, dat is natuurlijk niet zijn echte naam, van acht jaar. 

Vandaag werken we in de klas. Ik zit schuin achter hem. De juf vertelt dat de kinderen een verhaal mogen afmaken, omdat het Kinderboekenweek is. Enige restrictie: geen poep en pies. Ze leest voor:

Mijn oma zag een beer in de dierentuin.
De oma van mijn oma zag een beer in het circus.
De oma van mijn oma van mijn oma zag een beer ...

De meeste kinderen vinden het prachtig. Maar Bram vindt het een verhaal van niks. En hij heeft ook echt geen zin om erover na te denken. Met grote hanenpoten krast hij in zijn schrift: 
En toen ging ze DOOD.
Hij kladdert er nog vlug een kruis achter ter illustratie. Zo. Klaar.
De kinderen om hem heen kwetteren, zuchten, staren in de verte, gummen verwoed of schrijven ijverig in hun schriftje. Bram krijgt wel door dat er iets niet helemaal in orde is. Er knaagt iets aan hem, al is het dan geen beer. Ik probeer hem te helpen: 'Maar hoe ging ze dan dood? Vond de beer het wel lekker? Waarom had de beer honger?' Bram heeft geen idee, hij was er niet bij toen het gebeurde. Hij raakt geprikkeld door mijn gevraag, het rumoer en de schrijvers om hem heen en waarschijnlijk ook door de onvrede die hij van binnen voelt over zijn verhaal. 

Ik neem hem mee naar mijn werkkamer. Praat even over iets anders (gamen 😌) en kom dan toch weer terug op het verhaal. 'Je bent in elk geval wel meteen heel duidelijk over wat er gebeurde met de oma.' In de rustige omgeving stel ik mijn vragen nog eens en dan komt er tóch een verhaal. Hij krijgt er lol in, zijn fantasie maakt een hoge vlucht, maar het lukt hem niet het goed op papier te krijgen. Bij elke vergissing raakt hij opnieuw geagiteerd; hij wil dóór! Ik neem het schrijfwerk van hem over en moet hem na één volle bladzijde in mijn kleine handschrift afkappen. Het verhaal moet namelijk over twee dagen ook nog in het net overgeschreven worden. In de klas.
Arme Bram, dat redt hij nooit... 

Update: even met de juf overlegd. Bram mag in plaats van overschrijven een tekening over zijn verhaal maken. Alle verhalen en tekeningen komen in een boekje en zijn verhaal heeft dus ook een plaats.
Hij heeft het geluk dat de juffen kijken naar wat hij nodig heeft, wat kan en wat zij misschien anders moeten doen om hem te ondersteunen. Ook als dat indruist tegen didactische doelen en uitgangspunten. 

zaterdag 10 oktober 2020

Pollen-Parelen huwelijk

 Al een tijdje geleden breide ik deze trui: 

en gisteren legde ik de laatste hand aan deze trui: 


Vandaag trokken Grote Pol en ik ze voor de eerste keer aan. Vanmiddag gingen we gezellig ergens lunchen met het oudste Polletje, het jongste Polletje zit in quarantaine op een kazerne, want hij wordt maandag uitgezonden naar Litouwen. Daarna gingen we wandelen op het landgoed waar Grote Pol en ik verkering kregen en precies 30 jaar geleden deze foto lieten maken: 


En vandaag deden we een poging om het nog eens over te doen:

 

Reden voor een feestje dus. We zijn blij en gelukkig! En ik kan en wil het woord dankbaar in dit verband niet vermijden, ook al klinkt het zo oubollig. Want het had zomaar anders kunnen lopen. Van mijn vriendengroepje van vier, die allemaal zo rond 1990 trouwden, ben ik de enige die nog samen is met haar eerste en enige liefde!  

Bloemen van Grote Pol


Bloemen van de Polletjes

maandag 17 augustus 2020

WORDFEUDGEDICHT


WEZEL! DENK niet STRAM

De CEDER DOFTE AHORN
In de ENS GEWERD hij HIKENDE een BYTE
Op de RA BEZAG ik GOLFJES 

De LORDS en YUPS in het COMITE 
zaten te OHAEN en te BRANEN
met NUK en GIJN en het OBLIGATE PORTIE QAT
De SAX KREES

Ik ZUURDE: POOI jij YES of NO? 
De SQUAW SCHEE SPANTEN
Dat hij zijn TWEEP met CIF NAGGE 

END



(u mag mij gerust een beetje raar vinden)



donderdag 9 juli 2020

Oma Kip en de kip die geen kip was

Wij van huize Pollenstein wonen in een maisonnette, in een appartementencomplex met nog negentien andere maisonnettes. Bij het complex hoort een gemeenschappelijke tuin. En in die tuin staat een kippenhok. Op het kippenhok is een bordje gespijkerd, dat hebben de Polletjes ooit gedaan. Het zijn bepaald geen Oost-Duitse toestanden daar, maar ontsnappen naar het vrije Westen is onmogelijk voor de kippen.

Bij zo'n complex hoort ook een buurvrouw die er al honderd jaar woont en die de boel in de gaten houdt. Die appjes stuurt als het PMD-afval deze week op zaterdag wordt opgehaald, die haar stoepje en dat van de buurman dagelijks veegt, die de boel rond het complex opruimt en wildgroei snoeit, die gezellige praatjes houdt met iedereen die langskomt en graag wat voor een ander doet. Zó'n buurvrouw dus, u kent haar wel. Die hebben wij ook. Zelfs de kippen houdt ze in de gaten. Maar die zijn officieel van een andere buurman. Er is veel gemeenschappelijk hier buiten, maar niet alles.

Nu had die buurvrouw dus gezien dat één kip ziek was. Dacht ze. Ze alarmeerde de buurman en die zag dan weer dat de kip niet ziek was, maar broeds. Maar er was geen haan. En ook geen ei. De kip zat al dagen op een plastic dekseltje. En dat wordt niet wat.

Trouwens, dat die kip daar op dat dekseltje zat te broeden is al een wonder, want die kip is geen kip, maar een hoen en hoenen broeden niet. Die leggen in warm Afrika hun eieren in het zand of zo, leggen er bladeren op en dan komt het daar vanzelf wel goed met het nageslacht.
En we hebben dus eigenlijk geen kippenhok, maar een hoenderhok, zonder knuppel erin.

Buurvrouw toog naar de kinderboerderij, waar ze vast ook contacten heeft en kreeg drie bevruchte eieren mee. Buurman legde die onder de kip die geen kip was, maar wel keurig op de eieren bleef zitten. Buurvrouw oma Kip bleef de boel veelvuldig inspecteren en warempel: een paar weken geleden kwamen er twee gezonde kippenkuikentjes uit hun ei!

We zijn met z'n allen heel benieuwd naar hoe onze nieuwe buurtjes zich gaan ontwikkelen. Oma Kip en mama Hoen hebben zich voorbeeldig op de opvoeding van het grut gestort. 

zaterdag 23 mei 2020

Over botanisch stoepkrijten en een fietstochtje door de hooilanden


We waren al vaker door de Binnenveldse Hooilanden bij Wageningen gefietst, maar na de uitzending van Vroege vogels van gisteravond was ik vanmorgen extra gemotiveerd voor dit fietstochtje van 35 kilometer.
Het is daar zó mooi. Hier een fotootje van twee weken geleden, toen ik daar ook al was.

Ik heb vandaag m'n best gedaan me niet te ergeren aan mijn gebrek aan botanische en vogelkennis (die meneer bij Vroege vogels had een jaloersmakende kennis) en gewoon maar te genieten van wat ik zag. En dat lukte gelukkig prima.

Dertig jaar geleden, op de pabo, kregen we serieus een vogel- en een wildebloemententamen. Zo'n vijftig soorten moest je dan van zo'n oude schoolplaat herkennen. Er stonden nummertjes bij en ik was zo dom om vooral die getallen handig met de namen te combineren en niet écht te leren op specifieke kenmerken. Daar had ik binnen een jaar al spijt van, en nog. 

Maar gelukkig hebben we daar tegenwoordig apps voor. Ik heb er net één gedownload, nadat ik door Firma Fluitekruid geïnspireerd werd om botanisch te gaan stoepkrijten. Kruidje gefotografeerd dat bij ons beneden bij de berging staat en waarvan ik me al jaren afvroeg wat het is en tadaa!

Voortaan neem ik dus ook stoepkrijt mee als ik ga fietsen. En dan zet ik bij minimaal één gevonden wild bloempje een naam. Gekartelde welriekende vrouwenweegbree of zo. 

dinsdag 5 mei 2020

Meestervervalsers

Jongste Pol woont met vier anderen in een oude woning boven een winkelpand. Het is daar regelmatig een dolle boel, ze bedenken de 'leukste' dingen (als je ervan houdt...) en feesten wat af. Er is altijd wel een reden te bedenken. Zo was er al een Ibiza-, ridder-, piraten- en een ruimtevaartfeest, compleet met raket, sterrenhemel en astronauten. En als het weer mag, houden ze een Never-walk-alone-feest, waarbij je alleen in paren mag komen (dus Mario en Luigi bijvoorbeeld, licht Pol desgewenst toe).
Pol kon een tijdje niet werken wegens een chronisch verstopte neus en verveelde zich. Hij ging maar eens een bar timmeren voor op het dakterras. Maar toen de bar klaar was, moest er weer wat anders verzonnen worden. Iets nuttigs dit keer: het schuurtje werd opgeruimd. De smetteloos witte muur inspireerde hem en zijn huisgenoten om daar te gaan schilderen en zo ook daar hun sporen achter te laten voor de komende generaties.
Ziet u welk schilderij ze namaken?



zondag 3 mei 2020

Letterlijk

Een van mijn leerlingen werkt deze vakantie vlijtig door. Zo af en toe stuurt ze een foto van gemaakt werk, waarop ik dan enthousiast of opbouwend reageer. Die reacties moeten heel duidelijk en eenduidig zijn, omdat ze veel dingen letterlijk neemt en niet alles begrijpt.
Afgelopen week stuurde ze een foto van schrijfwerk (we werken ook aan handschriftverbetering).
Mijn reactie: Wow! Alleen de t blijft lastig voor je. Nu nog a-l-t-i-j-d zo schrijven....
Toen stuurde ze deze foto:
😍

maandag 27 april 2020

De Kolossale-Krakende-Knieën-Kwis

Het is tijd voor een gezellige quiz! Doet u mee? Er zijn mooie prijzen te winnen! Maak telkens uw keuze en volg de aanwijzingen nauwkeurig op."
TIP: om meer kans op die mooie prijzen te maken herleest u dit berichtje met de reacties eerst even.


Vraag 1


Sinds het verschijnen van het berichtje Afkraken  ... (typ gewoon uw antwoord in, gevolgd door een #)
A. ..is de toestand verslechterd.
B. ..is er een kleine verbetering opgetreden.
C. ..sta ik ingeschreven op de wachtlijst voor kunstknieën.
D. ..is een duidelijke verbetering opgetreden.
E. ..kraken nu ook mijn polsen, enkels en hersenen.


Vraag 2


Schrijf met uw vinger in onderstaand vak uw schatting van mijn looprecord (in meters) van de afgelopen maand:

Vraag 3


Dat is te danken aan: (tik op het juiste plaatje)

               Tip van Engelien en Mijntje


Vraag 4


De reactie van de Polletjes op deze oplossing was: (roep de letter van uw keuze in de wasmachinetrommel)

A. Op je volgende verjaardag geven we je een kudde schapen.
B. O, wat erg, lieve mam, dat helpt je natuurlijk niets. Hierbij verklaren we dat we altijd alles voor je zullen doen. Zullen we je om de beurt even op onze schouders uitlaten in het bos?
C. Haha, nou, probeer dan ook meteen rechtsdraaiende biologische perenhangop met paddosoepextracten en een toefje gefermenteerde nijlpaardlevermousse. Nee, grapje, paddenbloed, slangengif en aderlaten schijnt ook goed te helpen. We googelen  wel even het nummer van de dichtstbijzijnde chirurgijn.
D. Ik rook gezellig met je mee.

Prijswinnaars krijgen automatisch bericht.