vrijdag 7 oktober 2011

DWZI een grote ezel op een kleine ezel

Ik kreeg een ezel uit Zwitserland. Echt een gigantische ezel. Zomaar, met de post. Hij was een beetje opgevouwen en paste nog net in zo'n grote bubbeltjesenvelop. Zo kon hij zich niet stoten. Zwitserse ezels houden al helemaal niet van stoten.
Ook kreeg ik er een enorm doek bij. Zo groot dat ik er maar niet aan durfde te beginnen. Ik heb bij zo'n gegeven ezel ook een beetje last van een painter's block. Het moet 100% perfect zijn, 100% leuk, 100% Kunst.
Dagenlang wikte en woog ik. Wat zou ik schilderen? Een torenflat, een olifant, de liefde van Grote Pol voor mij? Daarvoor was het doek nóg niet groot genoeg.

Tot ik besefte dat ik niet perfect hoef te zijn. Dat het schilderij dat dus ook niet hoeft te zijn. Wat was ik toch een ezel door dat soort perfectionistische gedachten te hebben....

Dus schilderde ik uiteindelijk maar dit. Ik hoop dat u het arme dier ook herkent als ezel (in Milkakleurtjes), en niet als zelfportret van Purperpol. Want zo is het nu ook weer niet bedoeld.



Meer DWZI? Klik!!!






7 opmerkingen:

MN zei

Klein maar fijn. Op doek kun je ook prima tekenen.

Ellen zei

Hahaa. Nee hij lijkt niet op jou, al staat hij wel met zijn poten schrap

Fienke zei

wat een lieffie

Schone Vrouw zei

:) Ik was al aan het rekenen met de verzendkosten ---> 'ich bin ein Esel'

Judith zei

hahahaha hij is wel leuk geworden!

The Sparkle zei

Super leuk ezeltje

Mrs. T. zei

Ben blij dat je er de appel bij hebt gelegd. Of het is een heul grote appel, dat kan natuurlijk ook.