donderdag 26 januari 2012

Go go go!

We zullen maar zeggen dat mijn eerste Start to run-les herhalenswaardig is. Gekleed in mijn sportiefste outfit (vaalzwarte sportbroek die afzakt, cottonfleecetruitje, shirtje en m'n beste Wolky's -want ik ga toch geen dure sportschoenen aanschaffen voor zo'n experiment) en gewapend met m'n mp3-spelertje, dat ik bij gebrek aan broekzak maar in mijn beha propte, stapte ik goedsmoeds de deur uit. De Vlaamse Evy zou me er wel doorheen loodsen. Dacht ik.
Het programma zou ook heel rustig beginnen. Dacht ik.

Haha.

Eerst moest ik nog even doorkrijgen dat lopen Vlaams voor rennen is, en wandelen gewoon wandelen is. Ik vond het muziekje al een behoorlijke beat hebben als achtergrondje voor een bedaard wandelgangetje, tot ik doorkreeg dat ik dus moest rennen. De eerste minuten ging dat netjes om en om: een minuut lopen, een minuut wandelen, en nog een keer. Dat kon ik. Heus wel.
Toen moest ik opeens wel twéé minuten rennen. De moed zakte me in de schoenen en mijn broek zakte nog verder af. Zo decent mogelijk hees ik 'm al rennend op. 't Viel trouwens vies tegen hoeveel mensen 'toevallig' opeens op dit tijdstip op het anders zo stille traject moesten zijn.
Ik hield het tot het wildrooster vol. Ik schat dertig seconden. Toen mocht ik van mijzelf wel weer wandelen. Want ik ben tenslotte zielig en chronisch ziek enzo. Het grappige was dat de Vlaamse Evy maar bleef roepen dat ik het goed deed en dat zo'n eerste keer reuze meevalt. Als ik niet gierend buiten adem was geweest, had ik er gierend om kunnen lachen.
Dat wandelen ging best, mensen. Dat maakte me weer overmoedig. Nog wat halfslachtige pogingen verder (van die ene boom in de verte tot die andere met die bult, van die ene lantaarnpaal tot de volgende) was ik wel overtuigd dat ik deze les nog minimaal drie keer moet gaan herhalen en genoot ik van een welverdiende rust. En een roze koek.

De volgende keer wil Kunstpol meerennen. Dat wordt lachen.
Ondertussen powerwalk ik de hele dag door. Bevalt een stuk beter.

10 opmerkingen:

Tineke Plooij zei

Dat Vlaams herken ik: mijn middelste dochter heeft in België gestudeerd, en Vlaamse medestudenten keken haar vreemd aan toen ze zei dat ze even naar de winkel zou lopen om een paar boodschappen te doen.

Mrs. T. zei

Ik vind het vooral heel dapper dat je het probeert. Het is helemaal niets voor mij dat rennen.

Inge zei

Dapper *proest* sorry .....

Gerd@ zei

Heel stoer van jou dat je het gaat proberen ......... heel veel succes
met je programma .... groetsssss

Gerd@

Fienke zei

Heb ook een tijdje met Evy gerend. Ging zoon een keer mee: 'Dit gaat helemaal nergens over mam!' Ik zeg laat Kunstpol thuis!

arianne zei

Dapper hoor dat je het in ieder geval geprobeerd hebt!
Ik neem mijn zonen ook nooit mee....zij lagen echt helemaal dubbel toen ik zei dat ik in 27 lessen 5 km kon rennen :-)
Ik kon dus les 1 net volgen...maar kan het nu wel 30 min volhouden maar dat blijkt dan net 4 km te zijn! (en dus niet in 27 lessen maar wat meer ;-) )

Succes voor als je nog een keer gaat!
Oh ja en dat wandelen en lopen moest ik ook erg aan wennen...

Jose zei

Ik ben trots op je!! Tenslotte doe jij het wel!!

Jet zei

Oh ja die Evy, altijd zo lekker positief enzo. Ik heb geloof ik een les of 6 vol kunnen houden voordat ik bijna letterlijk bij mijn enkels afbrak en me afvroeg wanneer ik het eens leuk ging vinden. Toen ik dan ook helaas *kuch* een geïrriteerd botvlies kreeg in mijn onderbeen en niet meer kon rennen maar vooral moest rústen was ik héél erg teleurgesteld....

Gerda zei

Ohhh wat is dit herkenbaar zeg!!! Ik heb het ook eens gedaan, totdat ik last van mijn lies kreeg en helaas moest afhaken. Ik wilde zo graag die 5 km halen, maar ...

Succes hé!

wilmi zei

Ik begon ook in zo'n broek en stopte mijn mp3 op dezelfde plek, haha.
En dat misverstand over wandelen, lopen, joggen en rennen heb ik meer van gehoord. Maar héé, je deed het wel!! Moedhouden! Over een tijdje loop je vast ook in zo'n strak gestroomlijnd pakje de sterren in het asfalt!
Succes hoor!