dinsdag 5 oktober 2010

O, als ik toch Annie M.G. was...

Ik ben hier in huize Pollenstein de bandenplakker.
Grote Pol kan het niet wegens twee linkerhanden en grote bandenplakonzekerheid.
Parapol wil het niet, tenzij het z'n eigen banden betreft, want hij is een echte puber: me, myself and I.
Kunstpol mag het niet, want hij is er te creatief voor, die zou er zo een of andere knoop in weten te leggen en de boel in elk geval naderhand niet opruimen. (Bovendien is dit weer zo'n gebrek in zijn opvoeding: omdat het de jongste is, vergeten we nogal eens dat hij meer zou moeten mogen, kunnen en doen dan we denken. Zo vergaten we ook hem met mes en vork te leren eten, volgens Kunstpol. Er zitten vast nog veel meer gaten in onze opvoeding, maar daar hebben we het nu  niet over.)
Het gaat over een gat in de achterband van de boodschappenfiets.

Nou. Dat bandje plakte ik dus even. Peanuts voor een Purperpol als ik. Ik kan ook fietsbanden verwisselen, gaten boren en afzuigkappen ophangen.

Maar ik baarde wel opzien. Banden plakken is maatschappelijk gezien nog een niet geheel geaccepteerde activiteit voor de moderne vrouw. Al doen mannen er over het algemeen gemakkelijker over dan vrouwen.
Het werd een gezellige boel buiten.

Er kwam een schilder voorbij fluiten: 'Zo, mevrouwtje, dat doet u knap!'
Er kwam een postboderes bewonderend toekijken: 'Nou, nou, wat een klus. Ik zou het niet kunnen!'
Er kwam een foldermeneer grappen: 'Niet te veel aan die lijm ruiken, want dat doen ze daar in Brazilië allemaal al.'
Er kwam een buuv kleppen: 'Zo, ben je weer aan de beurt? Kunnen die mannen van je het nou nog steeds niet?'
Er kwam een kopjesgevende fietstaspoes mauwen: 'Kan ik nu nog niet op m'n vaste plek zitten?'
Er kwam een aannemermeneer leuk doen: 'Ik heb thuis ook nog een fiets met een lekke band, zal ik die er effe bij zetten?'
Er kwam een buurtkleuter aandacht vragen: 'Wat doe jij?' ('Ik hang de was op, zie je dat niet?' 'Nietes!')

Zeven kletspraatjes binnen een halfuur! Als ik Annie M.G. was, had ik daar een gaaf liedje op weten te schrijven. En als Grote Pol Harry Bannink was, maakte hij er een nog gaver muziekje bij.

7 opmerkingen:

Madelief zei

Hier hetzelfde probleem. Ik ben de enige die banden kan plakken omdat mijn ego (kijk eens wat ik kan) waarschijnlijk groter was dan mijn logisch denken dat de kinderen het ook moeten leren. Nu zit ik met de bakken peren, of beter gezegd: met de lekke banden. ;-)

Greet zei

Als je Annie M.G. was, was je geen Purperpolletje. Dan zou de wereld opgescheept zitten met twee Annies M.G. en geen Purperpolletje. En zeg nou zelf, hoe zou de wereld eruit zien zonder Purperpolletje? Ondenkbaar, toch!

Diana zei

Juist Greet...!! Het is juist zo'n gezellige boel daar bij die Polletjes!!

Sabia zei

Wij hebben het heel jong geleerd. Mijn zusje en ik leerden allebei van mijn vader banden plakken. We kunnen het ook allebei goed. Ook andere dingen maken van de fiets. :)

Judith zei

ben blij dat manlief wel banden plakken kan en dat houd ik graag zo.ik zou niet weten hoe ik een achterwiele erafkrijg .. waar de band om zit die steeds lek is van me..maar tuurlijk is t fijn als je t zelf kan...die mannen zijn slim als jij t toch wel doet en wat geeft t iedere zijn talent

DharSon zei

Hihihi leuk toch al die mensen die even komen spieken, alleen lukt dan misschien niet om door te werken.

Banden plakken en ik?? 1x gedaan en dat ging goed, man doet het beter.

ChoCho zei

eerlijk is eerlijk - nog nooit geprobeerd ;-)