zondag 12 september 2010

Ach en wee

'Ach en wee,' zeurde ik tegen Grote Pols dovemansoren aan, een jaar of vijf geleden. 'Ah toe, nou, please, please, please?' Maar híj bleef nee-nee-en-nog-eens-neeën. Want ik had geen tijd, hij geen groene vingers en bovendien twee linkerhanden. We namen GEEN volkstuintje. En ook geen halve of een kwart. Zodat we nooit zouden kunnen genieten van het werk van onze handen, van het zweet ons aanschijns, van de frisse gezonde buitenlucht, van de aarde en haar schoot, van onze zelfgekweekte, biologische, en natuurlijk overvloedig te oogsten knapperige bonen, aardbeien die écht rood en zoet zouden worden, kroppen sla met échte slakken, radijzen als pingpongballen, dieporanje worteltjes en herfstige dahlia's en wat niet al. Jammer dan.

'Ach en wee,' huilde ik in Grote Pols troostende omarming, een jaar of twee geleden. 'Nu heb ik SLE en dus ben ik hartstikke chronisch ziehiek en word ik noohooit meer beheter en zijn we voor altijd verloren en nu komt er helemaal noohooit een klein moestuintje meer, want dat kan ik allemaal niehiet meeheer....'
Maar ik kon geen volkstuincomplex voorbij fietsen zonder reikhalzend de boel te overzien en grenzenloos te hopen dat het er ooit nog van zou kunnen komen. Ik kon geen blogje, krantenartikeltje of boekje lezen van enthousiaste volks- en moestuinders zonder stille tranen en een onverwerkt verlangen naar modderige laarzen, kloven in handen, druipende neuzen van de kou en spierpijn van het spitten.

'Ach en wee,' grapte ik tegen Grote Pol. 'Wat jammer nou dat wij geen nabije buren of vrienden hebben met een oogstoverschot uit hun moestuin. Die je smekend vragen, met kringen onder hun ogen, áls-je-blieft een courgette aan te nemen, of een kilo aardbeien, of een emmer pruimen, of een mud aardappelen. En een bosje bloemen.' Vrienden van vrienden, dat zijn altijd de mensen met zo'n moestuin en onze vrienden, die boffen dus maar. Wij vissen altijd achter het net. Ja, af en toe krijg je eens een kilootje pruimen viavia. Van vrienden van vrienden van vrienden. Of een verdwaald aardbeiplantje, waar dan bij ons alleen wrange vruchten uit groeien. Of een doorgeschoten, bittere slakrop en vier peentjes. Maar dan houdt het ook op. Moeten we ons heil zoeken in die veel te dure supermarkt en bij de barse groentenboer. En op de markt. Maar dat valt me dan zo vies tegen telkens. Slappe sla, rotte bonen, smakeloze wortels. En duur. Dúúr!

Gisteren kregen we even bezoek. En dat bezoek liet zich ontvallen dat ze niet wist wat ze nou toch aanmoest met die vreselijk grote volkstuin van haar echtgenoot. Dat ze snijbonen had uitgedeeld en aardappelen gerooid, omdat haar man in het gips zit. En misschien, heel misschien hoor, heb ik toen wat te enthousiast en verlangend gereageerd. Want vanmorgen kregen we een pond sperziebonen, zo krakend vers dat de tranen me in de ogen sprongen. Ze zijn alweer op (net als de koffiebroodjes). Maar voor morgen hebben we snijbonen en jawel, voor overmorgen een joekel van een courgette.

De Polletjes sprongen ook de tranen in de ogen bij het zien van al dat groens. Maar om heel andere redenen. Courgette. Dat is namelijk beslist die vrucht aan de boom van kennis van goed en kwaad. Daar moet je vooral van afblijven. 'Ach en wee,' riepen ze in koor. 'Courgette, neeeeeeeeeeee hè?' Maar dat was tegen wel vier dovemansoren gezegd.

8 opmerkingen:

Judith zei

lekker hoor!En u maar hopen dat er wat vaker wat over is!!

Mammalien zei

Dat is mazzel!

En polletjes, hier een tip van een groente-hater: courgette ziet er wel gek uit maar het smaakt nergens naar, zelfs niet naar groente. Ideaal dus!

baasbraal zei

HAHAHAACHENWEEEEEEE!!!! Heel mijn leven heb ik geen groententuin gehad, geen volkstuin, een appelboom die op gifgrond stond, dat was alles.
Nu ik al bijna ter grave gedragen moet worden, nu mijn man bijna gepensioneerd is, moesten we hier een heel nieuw leven beginnen, midden in de natuur, moet ik een emmer appels verwerken en volgende week weer een, heb ik zeker 15 kilo tomaten te verwerken stukje bij beetje, moet ik jam maken van mijn rode bessen, zwarte bessen, witte bessen, kruisbessen, frambozen, bosbessen, pruimen. Ik steun en draaf de hele dag om 's avonds doodvermoeid voor de tv en boven mijn quiltwerk in slaap te vallen..... Er is dus nog hoop voor jou en de andere Pollen

De Repel zei

Wat leuk! Ik krijg ook verse groente uit het tuintje van mijn schoonpaps: er liggen alweer 4 komkommers en een courgette in de koelkast en de vriezer ligt vol boontjes.

Hmmmmm: courgettes grillen met knoflookolie, of overdwars uithollen en vullen met gehakt en kaas en dat in de oven.....en courgettesoep!!!

gerrie zei

Courgette, paprika, ui, in stukjes, gehakt rul bakken, groente erin, blikje tomatenpuree en italiaanse kruiden erin. Smullen maar! Jammer dat je courgette niet kunt invriezen of wecken. Alleen in zoetzuur zijn ze ook heerlijk in de winter.
Eet smakelijk!
Hartelijke groet en tot laters
Gerrie

pien zei

zal ik een pompoen opsturen? ;)

Anoniem zei

Oh je zou ons minivolkstuintje weer eens moeten bekijken... Zo groen, groe, groen. Van al dat groen is eigenlijk alleen de peterselie en de selderij eetbaar, of zal ik al dat andere ..kruid gewoon proberen, wie weet is het wel gezond... als je ook wat wil?
Jet.

Jente zei

Wat jammer dat je niet in de buurt woont, anders kwam ik zeker even langs met wat overschot aan 't een of ander...

Lekker dat je toch wat hebt gekregen en voor volgend jaar misschien een klein minimoestuinineenbak-plannetje maken?