zondag 3 november 2013

Over stinkende okseldriehoekjes en een verloren ambitie

Voor een heleboel dingen ben ik niet in de wieg gelegd. Straaljagerpiloot, fotomodel en buschauffeuse zal ik nooit worden. Hoeft ook niet. Maar ik dacht toch wel redelijk te kunnen fotograferen.
Dat viel behoorlijk tegen. Ik zal dus ook al nooit fotograaf kunnen worden. 
Gisteren, toen eindelijk alle bivakwas van de Polletjes in ons trapgat te drogen hing (op vreselijk doorbuigende wasrekjes), wilde ik daar een artistiek kiekje van maken. Die poging deed ik om toch nog iets van zonzijde van het geheel in te zien. De Polletjes kwamen namelijk vrijdagmiddag thuis met balen vol vuile was. VUILE was, met hoofdletters dus. Vol smeer en aarde, stro en distels, olie en zweet.
Die was moet in rap tempo weggewerkt worden, omdat op maandag alles weer schoon en netjes op school moet zijn.
Gelukkig hebben we de jongens inmiddels geleerd hoe ze zelf de machine kunnen volladen en aanzetten en hoe de was opgehangen moet worden. Dat zou mij dus tijd en energie moeten schelen. Ware het niet dat Grote Pol, de lieve onhandigerd, de stoethaspel, de kluns, al jaar en dag hoge doses vloeibaar wasmiddel in het wasverzachterbakje giet, en die methode ook had overgedragen aan de boys. En dat ik daar dus toevallig achterkwam op het moment dat het kwaad alweer voor de zoveelste keer geschied was. Grote Pol is namelijk Hoofd WasVerwerking hier in Huize Pollenstein. Vandaar dat de was altijd zo sterk rook. En vandaar ook dat de zweetlucht uit onze okseldriehoekjes maar niet verdween, de witte T-shirtjes in rap tempo vergrijsden en tomatensoepspetters verwerden tot roestige sporen die de verdenking op heimelijke gruwelmoordpartijen telkens weer deden rijzen.
Maar goed, ik wilde dus de zonzijde van die was (waar dus niet alle vlekken uit zijn - maar ach, camouflagestof verhult gelukkig veel) in proberen te zien met een kunstzinnige fotoreportage.
Dat mislukte jammerlijk.

U wilt die foto's toch zien, hè?
Dacht ik al.
Oké dan.
Lach niet zo.

10 opmerkingen:

Stins zei

Sorry....moest stiekem toch lachen...

Jacqueline zei

Pssst, 'verhult' moet met een t...

Sorry, kon het niet laten.

Purperpolletje zei

O, Jacqueline, ik ben je dankbaar! Vreselijk vind ik zulk soort fouten en ik blijk geen haar beter te zijn...

Inge zei

Humor met H :-D

tisv@nJikkes zei

(hihihi).....sorry :-(..... :-))

Anoniem zei

Ik lachte niet hoor. Nou ja. Bijna niet.

Ellen

PS er komt een troostpleistertje naar je toe.

van alles wat in huis en tuin. zei

haha! Weis je mei alteid op de neederlandse taal, maar je bend geen haar beeter!!!
Mag ik even lachen om je verhaal? o,nee dat mocht niet. Nou....ik doe het lekker toch.
Weer een stukje om te glimlachen, leuk Lydia. Je maakt mijn regenachtige dag weer wat zonniger, bedankt.

merula zei

ach ieder z'n ding toch? Je moet doen waar je goed in bent :)
Ik ga vandaag het woord 'stoethaspel' weer eens gebruiken die ik net bij je voorbij zag komen. Is lang geleden dat ik die gehoord of gebruikt heb, ik ga hem weer eens in de groep gooien.

Vlijtig Liesje zei

Schitterende reportage. Ik ben vooral onder de indruk van de belichting!

Anoniem zei

Interessant is dat beetje rose tussen al dat groen-grijs; het springt eruit!!! Zulke Details in de was te vinden en dan vast te leggen....dat kan alleen een profi!!!

Jojo