maandag 19 november 2012

Spijt van een bloemstukje

Zijn telefoonnummer kan ik dromen. Ik kijk hem regelmatig diep in de ogen. Hij weet veel van mij, zelfs wat ik die dag gegeten heb. Mijn mond heeft voor hem geen geheimen en hij betast mijn lippen regelmatig. Ik heb een innige relatie met hem en het is niet Grote Pol.

Ik heb het over mijn tandarts.

Ik kom er vaak want ik heb een enge ziekte die ook mijn gebit aantast en hij maakt er telkens weer wat mooiers van. Het is altijd lente in de ogen van zijn assistentes.
Ik waardeer die mensen!

Vorige week nam ik een cadeautje voor ze mee, een bloemstukje, voor in het personeelskamertje. Ze waren er erg blij mee. Zo vaak komt het niet voor dat ze op die manier bedankt worden.

Maar ja. Ik waardeer de vuilnisman ook erg. En de caissière. En de conducteur. En de mannen in de straat die kabels leggen voor-ik-weet-niet-wat-maar-het-zal-wel-handig-zijn. En de postbezorgster. En de man die de machine verzorgt die de dopjes op de tandpasta draait.
Ik voel me dus een beetje schuldig dat ik hen niet verras met een bloemetje. Heb dus ook ergens een beetje spijt van dat bloemstukje voor mijn tandarts. Stom hè?

15 opmerkingen:

Blauwe Druijffjes zei

Juist leuk! Ik werk in een apotheek en elk jaar komt een vaste 'klant' oliebollen brengen, dat waarderen wij enorm!

Karien zei

Je hebt waarschijnlijk gedaan wat er in je hart opkwam. En eerlijk gezegd denk ik dat dit wel een goede keus is. Met al die anderen heb je een heel andere 'relatie' omdat het niet 'gerelateerd' is aan je nare metgezel en dat is wel zo bij de tandarts. Dus?

Greet zei

Ik begrijp je dilemma. Leuk dat je een bloemetje bij die tandartsenpraktijk brengt. Maar dat houdt dus in dat alleen mensen die met mensen werken in aanmerking komen voor een bloemetje. Terwijl er achter die ene tientallen staan die ook ervoor zorgen dat jij je gewone normale dingen kunt doen en die niets krijgen.
Zo heb ik het altijd vreemd gevonden dat artiesten op het podium een bloemetje krijgen, maar het hele team erachter niet. Wat is een artiest zonder geluidsman, belichter enz?

Mrs. T. zei

Hahaha, oh wat schattig dat je je nu daar druk om maakt. Of valt het wel mee met dat druk maken. Ik vind het wel heel lief in ieder geval.

Inge zei

Ik vind het een hartstikke lief gebaar!

merula zei

Nou lees ik net dat je me erg waardeert (ik ben ook tandartsassistente!) blijkt er toch een 'maar' aan het verhaal te zitten..... jammer hoor ;)

Josine van der Tuijn zei

Welnee joh niet druk om maken. Deze mensen ken je heel goed, die vuilnisman en die tandpastadopdraaier niet, toch?!

Sannah zei

Nee joh, af en toe moet je gewoon op zo'n idee van je zelf reageren!
Enne, met je tandarts heb je toch 'n íets andere relatie dan met de vuilnisman ..
Leuk juist.

Anoniem zei

Ik vind het ook heel lief, dat bloemstukje, en de vuilnismannen en postbodes kun je gewoon toelachen en bedanken!!

Doei,
Jojo

PS. ik geniet nog steeds van je sjaaltje!

eccentriclady zei

Het is inderdaad juist leuk, zoals al eerder gezegd is. Zo vaak krijgen zij ook geen bloemetje volgens mij.

Jet zei

Cadeautjes die je met je hart geeft zijn altijd goed!

Anoniem zei

Nee. Niet schuldig voelen. Hoe bijzonder is het dat je de lente in de ogen mag kijken tijdens druilerige dagen?
Kleine gebaartjes groot plezier.
Je ziet wat een reacties dit losmaakt! Groetjes, Arie.

Anoniem zei

zouden we allemaal moeten doen, onze waardering laten blijken aan onze medemensen, maakt de wereld een stukje mooier. In mijn werk hoor ik regelmatig een bedankje , dat doet een mens echt goed hoor. Monique

Anoniem zei

Het wordt zo gewaardeerd, en dit was uit je hart. Als je de volgende keer weer zo iets voelt doe je iets voor die persoon/ dat team. Heb vorig jaar een schandalig grote doos bonbons gegeven aan verpleging, via via hoorde ik maanden later dat er met kerst een moeder een enorme doos bonbons had gegeven. Was ik extra blij dat mijn Kado zo gewaardeerd werd.
Esther

Irene zei

Wat een super lief gebaar van je!!
En je kan nooit iedereen en alles verrassen met een onverwacht gebaar of kado.
Maar zo nu en dan eentje, doet die persoon op dat moment weer goed.
Ik heb ooit eens de postbode tijdens een vrieskouwe dag met veel wind binnen gehaald, een kopje koffie gegeven en een vers gebakken oliebol.
Vond ze zalig en ze zei ook dat dat niet vaak gebeurde.
Met jouw bedankje voor de tandarts en de assistentes, heb je eigenlijk iedereen bedankt.