woensdag 14 november 2012

Ontastbare geschenken

Greet vroeg belangstellend naar wat ik zondag kreeg van al die lieve mensen. Nou, Greet en andere nieuwsgierige aagjes: dat was niet mis. Naast wat boeken, een goede garde (het is tenslotte sinterklaastijd) (en waarom nu juist een GOEDE garde? omdat ik al een heel slechte garde had), een citroenrasp, een vogelvoerbakje met buitenthermometer, een fles eau de toilette (Puma Flowing: lékkerrrrr!!!), een nog warm speltbrood en een pakket om speltbroden mee te bakken, een zak gele jumborozijnen, een lidcactus, doe-het-zelfschuur- en schilderpakket, een fles balsamicoazijn en een waxinelichthouder kreeg ik Heel Bijzondere Cadeaus.
Ontastbare. Niet materiële.

Van Grote Pol kreeg ik een Toestemming. Jahaa. Een Toestemming!

Dat moet ik vast even uitleggen. Sinds een tijd hangen hier bepaalde lampen boven de eettafel. Na twee weken vond ik ze al spuuglelijk en ook Erg Irritant. Het liefst deed ik ze telkens uit, want ik werd gek van het  nare licht en de prikkels die het gaf. Maar Grote Pol, die halfdoof, halfblind en, vooruit, ook heellief is, wilde de lampen Altijd Aan. Al gauw had ik een plan om die krengen te verbouwen, want de vorm was leuk. Maar dat mocht maar steeds niet van die autoritaire heellieve man van mij. Ik wilde het viezige bamboeachtige riet eraf en ook de kokers waarin de lamp zat en het frame gebruiken voor een verbouwing met papier maché. Echt heel leuk. En nu heb ik dus Toestemming! Zondag al haalde ik het riet eraf en Studiepol deed iets leuks met touwtjes om ze wat hoger te hangen en ik ben al een heel stuk tevredener. Het ziet er nu zó uit:
Maar het wordt nog veel mooierder, hoor!

En van vier vriendinnen kreeg ik Uurtjes Hulp en Stokken Achter de Deur. Want ik wilde dus ook al de slaapkamer veranderen. En omdat ik een chronisch energietekort heb, zag ik dat toch niet helemaal zitten om allemaal selluf te gaan doen. En die vier vriendinnen willen we allemaal wel een uurtje of wat op weg helpen met schuren en verven en schoonmaken. Maar dan moet ik eerst zelf de boel ordenen en leegmaken en plannen maken. Maar die toegezegde hulp is natuurlijk een prachtige stok achter de deur!

Nou. Vindt u dat niet superleuk voor mij?

8 opmerkingen:

Greet zei

Ik vind dat superleuk voor u, die Uurtjes Hulp en die Stokken Achter De Deur. Daar zijn vriendinnen voor. Maar Grote Pol komt er nu wel heel makkelijk vanaf. Het is toch ook zijn slaapkamer, neem ik aan. Of heeft hij iets bijzonders uit Rommeldam meegenomen?

wilmi zei

Ik vind dat heel erg leuk voor je, Pol! En natuurlijk nog heel erg van hartelijk gefeliciteerd;-) fijn dat je zo verwend bent met gardes en Toezeggingen, nog heel veel nageniet-plezier!!

Purperpolletje zei

@ Greet: ja, het is ook zijn slaapkamer, maar hij is halfblind, dus hij ziet er niets van. En hij stoort zich er dus ook niet aan. Hij houdt ook al niet van veranderingen in het interieur.... Dus doet hij er ook maar niets aan. Ach, als ik hem een kwast in zijn handen duw, maakt hij heus wel verfbewegingen. Of het dan mooi wordt, is met die halfblindheid natuurlijk maar zeer de vraag.
En nee, hij heeft niets voor mij meegenomen uit Rommeldam. Maar dat hoeft ook niet, hoor. Ik heb het niet zo op Rommeldam. Maar hij heeft keurig netjes wat materiële cadeautjes voor me gekocht en die zelfs keurig netjes zelf ingepakt!

Mrs. T. zei

Oh, geen beter cadeau dan Toestemming!

merula zei

een stok achter de deur is altijd beter dan een roe achter de deur of in je schoen, dus ik zeg gewoon doen!
(het rijmt, leuk he?)

Anoniem zei

Jawel, dat is superleuk; en handig; en lief!!
Hulp is onbetaalbaar, dus waardevol.
..en wedden dat het niet bij één uurtje blijft ;)

Doei,
Jojo

clair1991 zei

ontastbare cadeaus, net wat je zegt... maar ook geweldig onbetaalbaar.. want liefde is niet in sommen uit te drukken...

sillie zei

wauw wat issu verwend zeg :-)