vrijdag 26 augustus 2016

Buitenmens

Deze zomer kwam ik erachter dat ik eigenlijk een echt buitenmens ben. Op mijn fietsje word ik al snel blij. Zes jaar geleden kreeg ik de oude fiets van mijn moeder die vanwege een hersenbloeding niet meer kan fietsen. Zij was ook meestal zo gelukkig als ze fietste.
En telkens als ik nu een ommetje over de hei fiets (vlak bij huis) denk ik ook aan haar, ben ik blij met haar fiets (superlicht!), maar ook nog steeds een beetje verdrietig omdat zij het nu met een suffe scootmobiel moet doen.

Vanmorgen een filmpje gemaakt op de fiets. Het waaide nogal, dus dat hoor je. En als je goed luistert hoor je het kraken van het zadel, ik zal eens iets met olie proberen. Let niet op dat wat er onder mijn kin hangt, dat probeer ik ook te negeren (met wisselend succes).
video video
De hei was nogal heiig, maar als altijd prachtig. Het rook er heerlijk.

En zo zie ik eruit na een lange fietstocht: 

 Net zo paars als de hei.

zondag 21 augustus 2016

Dansende muis

Als de kat van huis is, danst onze muis op tafel.
En als je dan van een weekje vakantie thuiskomt, vind je in de oudpapierbak vier lege pizzadozen, ligt er een bon van een krat bier op tafel (ja maar, die is nog niet leeg) en bleek de al overvolle vriezer nog voller gepropt te kunnen worden met dit hier.

dinsdag 16 augustus 2016

Mug (2)

Maar soms heb je dan toch zo'n beestje in je slaapkamer. Grote Pol slaapt en ik lig wakker. Zo gaat dat hier.
Dan heb je van die fasen waar je doorheen gaat. Want een mug op je kamer doet heel wat met je psyche, sjonge. Eigenlijk is een mug op je slaapkamer heel erg goed voor je persoonlijke ontwikkeling. Jahaaa, dat had u niet gedacht. Grofweg is zo'n mug verantwoordelijk voor drie opeenvolgende hoofdgedachten, die dan weer drie gebieden in uw brein stimuleren.

1. Strijd. Hoofdgedachte: Ik kan deze mug zowel intellectueel als lichamelijk de baas zijn.
Breinstimulatie: oplossingsgericht denken.
Typering: u gaat strategisch te werk. Dat kan op meerdere manieren. Desgewenst wisselt u deze af, zo blijft u lekker bezig 's nachts.
a. U zorgt ervoor dat u koud bent, bijvoorbeeld. Want een warm lichaam geurt meer en als u net zo aangenaam voor een mug ruikt als ik weet u dat dat de mug aantrekt. De deken/het laken gaat opzij en u koelt af, de mug blijft (even) weg.
b. U zorgt ervoor dat u volledig bedekt bent door laken. Daar kan een huis-tuin-en-keukenmug niet doorheen. Heel slim van u. Polletje heeft deze techniek nog verbeterd: hij legt zijn dekbedhoes ondersteboven in bed en gaat op ingenieuze wijze met hoofd en armen in de opening liggen, zodat zijn hoofd maar door één laag bedekt is. Hoe slim is dat?
c. U maait de mug uit de lucht. Grijpt lukraak om u heen, of wappert met vliegenmepper. De pakkans is klein, maar niet te verwaarlozen.
d. U staat op. Doet een plas. In de tussentijd is de mug de slaapkamer uitgezweefd. Of u laat de deur openstaan en door de tocht vertrekt de mug vanzelf op zoek naar andere luchtjes.

2. Omdenken. Hoofdgedachte: Er is geen mug. Het is iets anders.
Breinstimulatie: creatief denken.
Typering: uw fantasie slaat op hol. U denkt aan bijzonder mooie dingen, zoals:
- het irritante geluid verandert in het eindeloos stemmen van de hoge A-snaar van de cello van de buurman. In afwachting van een op virtuoze wijze gespeelde cellosuite valt u in slaap.
- het ijle gezoem is het opgewonden gefluister van de sterren die de morgen aan zien komen.


3. Berusting. Hoofdgedachte: Er zijn ergere dingen op de wereld.
Breinstimulatie: actieve ontspanning.
Typering: u bedenkt naardere situaties, waardoor het muggenleed in perspectief gezet wordt.
Mij helpt het om aan koeienkoppen met vliegen te denken. Of aan paarden. Die moeten voortdurend met hun staarten wapperen. Of u denkt aan maden die ingezet worden om ernstige open wonden schoon te houden.
De mug mag u nu gerust steken.


Wilt u meer weten over de mug? Bekijk dan dit interessante college door iemand die er echt verstand van heeft...

Aanvullingen op deze lijst zijn overigens van harte welkom.

woensdag 10 augustus 2016

Mug (1)

Ik heb onlangs promotie gemaakt. Maar binnen een week werd ik tot mijn grote genoegen weer teruggeplaatst naar mijn oude functie.

Korte tijd was ik plaatsvervangend hoofdmuggenmepper op de afdeling Slaapkamer. Grote Pol is sinds jaar en dag hier in huize Pollenstein opperhoofdvliegenmuggenwespenverwijderaar en/of -doder. Gespecialiseerd in de benedenverdieping. Gewapend met glazen met papiertjes (vang de vlieg tegen het raam in het glas, schuif er een papiertje tussen en bevrijd het beest buiten), vliegenmeppers en stroomstootwapens verwijdert hij fanatiek en vakkundig ieder vliegend beest in huis, tot gekmakens toe. Rustig met de balkondeur open in alle rust genieten van een goed boek is er niet meer bij. Laatst sloeg hij mij keihard met de mepper omdat er ergens op mijn mouw een onschuldig mugje zat te genieten van het bloemetjespatroon.

Maar boven was ik dus korte tijd heer en meester. Want Grote Pol is dovig en blindig aan het worden. Hij beweert zonder bril geen mug meer te kunnen zien, laat staan dat hij met zijn oren een mug kan horen. Voor hem is het geen halszaak meer: hij slaapt toch wel want hij hoort het gezoem niet en met muggenbulten schijnt hij toch ook te kunnen leven.
Situatieschets
Jarenlang kweet hij zich van zijn taak, zwaaiend met sok of onderbroek, in de andere hand een mepper of nat washandje, behendig van bed op stoel naar nachtkastje balancerend om ook in de moeilijke hoekjes te kunnen toeslaan. Ik keek toe vanuit mijn kant van het bed en wees zo af en toe loom aan waar de mug zich bevond.
Maar nu moest ik het vuile werk opknappen. Ik ben geen aap, klim niet op stoel of bed, zwaai al helemaal niet met diverse kledingstukken, maar pak het tactisch aan. Dat leverde onvoldoende resultaat op. Vandaar die degradatie.
Grote Pol neemt er nu speciaal zijn bril voor mee naar boven en bestrijdt er weer lustig op los.

Ik heb me er probleemloos letterlijk en figuurlijk bij neergelegd.

woensdag 3 augustus 2016

Senioren

Het is officieel. Grote Pol en ik zijn senioren.
Niet die fitte, in identieke paarse humannaturekleding van de ANWB gestoken vijftigers en zestigers die identieke zilvergrijze elektrische fietsen (wel in mannetjes- en vrouwtjesuitvoering) de Veluwse fietsdriedaagse afleggen en 's avonds voor hun caravannetje genieten van een kopje koffie met de seniore buren met precies dezelfde fietsen en humannaturefleecejes in donkerblauw. Dat nog net niet.
Maar we hebben toch wel verdacht veel kenmerken gemeen.

- We gingen op vakantie naar Drente
- met onze zilvergrijze haren
- in onze zilvergrijze betrouwbare Toyota,
 - met fietsendrager
- en fietsen,
- naar een natuurhuisje (aanrader!) vanwaaruit we
- kalme dagtochtjes ondernamen
- op de fiets
- of wandelend.
- 's Avonds een kopje thee,
- 's morgens vroeg weer op,
- om onze oefeningen te doen.
- 's Middags een middagdutje
- en als avondeten boontjes met sudderlappen.

Dat van die middagdutjes viel wel mee, ik deed er hooguit twee in negen dagen. En sudderlappen en gehaktballen hebben we ook niet gegeten. Aan oefeningen doen heb ik een broertje dood, dus die deed Grote Pol in zijn eentje.

Eigenlijk viel het allemaal wel mee. Ik overdreef weer eens. Het voordeel is dat als je naar Drenthe gaat je je opeens heel hip en jong gaat voelen als je om je heen alleen maar nóg oudere mensen ziet. (Polletje 2 denkt daar overigens heel anders over. Die vindt ons hopeloos ouderwets en houdt zich thuis naar eigen zeggen enorm gedeisd, want hij weet hoe wij over zijn jongehondendrukte denken.)
Er waren overigens ook wel gezinnen met jonge kinderen (ouder dan 10 jaar heb ik ze amper gezien, die willen dat niet meer).
Bovendien is het er geweldig mooi en rustig.

Volgend jaar gaan we weer, lekker oud en vertrouwd.




En nu gaat deze bejaarde grijze dame sokken breien, want met dit grijze weer blijven de oudjes lekker thuis.

zaterdag 23 juli 2016

Terug en weg

Niets zo veranderlijk als een vrouw. Nog maar een paar weken geleden was ik stellig: een blog bijhouden is alleen maar het strelen van je ego. Ik zou nooit meer hier schrijven. Die onbenullige dingen die ik hier deel, daar gáát het toch niet om in dit leven? Dat zou je toch ook eigenlijk niet op internet moeten zetten?

Maar er begon toch wel weer wat te kriebelen. Je mag en kunt toch ook gewoon plezier hebben in het vastleggen van die wissewasserige dingetjes en er zijn lezers die daar weer plezier aan beleven.
Het zal misschien de ontspannende invloed van die heerlijk lange zomervakantie zijn waardoor ik de dingen wat lichter zie, misschien ook niet. Maakt niet uit. Dus vandaar.

Eigenlijk vind ik het maar niets, zo'n berichtje over het schrijven van berichtjes. Dus vergeet het bovenstaande alstublieft.

Ik zal u wat bekennen. Daarnet een woordenwisseling met Grote Pol gehad. Wat dan dan?
We gaan vandaag op vakantie. Kleine Pol past op het huis, dus ik kan dit hier zonder inbraakgevaar wel delen met u.
We gaan niet ver, vijf kwartier rijden van hier. En we mogen pas om half vier in dat huisje. Ik vind dat maar niets. Als je op vakantie gaat, ga je 's morgens weg. Je pakt de auto/fietstassen/rugzakken in, smeert wat broodjes, doet een plas en gaan met die banaan. Onderweg doe je wat boodschappen, verkent alvast de omgeving en op je dooie akkertje bel je exact om half vier aan bij de verhuurder.
En nu wil Grote Pol ook nog eens niet eerder weg dan om half drie. Pffff. Ik zit hier duimen te draaien en ga in arren moede maar zitten bloggen, terwijl Grote Pol rustig het hele huis lijkt te gaan soppen.
U merkt het wel: ik ben een ontevreden, ongeduldig en lui mensch. Oké, oké, ik maak even een fotootje van wat vakantiespullen en ga nog wat verstelwerk doen. Is dat ook maar weer klaar.

dinsdag 1 december 2015

Filosofie van Polletje

Je hersenen vormen je belangrijkste lichaamsorgaan.
Maar. Dat zeggen je hersenen.
Dussss....

zondag 22 november 2015

Vieze woorden - dingetje 3

IJdel ben ik niet.
Om uiterlijk geef ik niet echt veel, al zijn er wel wat kilootjes,
zeg maar: kilo's,
zeg maar: heel wat kilo's,
die ik er dolgraag af zou willen hebben. Het liefst min of meer vanzelf.
Ik hoef geen rimpelloos gezicht te hebben.
Mijn grijze haren verf ik niet meer, want daar is geen beginnen aan. Bovendien schijnt het me liever te maken, zo'n warrige krans van witte lokken.

Maar toen ik bij de dermatoloog was om een onschuldig ogend plekje op mijn gezicht voor de zekerheid toch even te laten beoordelen (ik heb door mijn medicijngebruik een verhoogde kans op huidkanker), en het bleek een ouderdomswratje te zijn, had ik er toch wel moeite mee.
Dat woord. ouderdomswwwwratje, iegh. Ouderdom, terwijl je 45 bent, daar wil je nog niet echt aan denken en wratten vond ik als kind al vies.
Een beetje vanwege hun uiterlijk,
een beetje meer vanwege het gevoel dat het gaf als ik Cynthia, mijn klasgenootje met wratten op haar duim, een hand moest geven,
maar vooral de klank van het woord vond en vind ik eigenlijk heelheel smerig.
Ik vind wrat een klankvies woord. Net als braak (dat is logisch), strelen (een persoonlijke afwijking) en snotterig. O, en dan vergeet ik nog geul, lap, bloot en gaar.

Kent u ook klankvieze woorden?