woensdag 27 augustus 2014

3 x scherp

1.
Journaal: '37% van de kiezers is op komen dagen.'
Polletje: 'Nee, da's niet waar: 100% van de kiezers is op komen dagen!'

2.
Na jaren klooien met botte mesjes van respectievelijk Blokker, Xenos en AH kocht ik een echt mes. Een molenmesje. Ooit al eens bij De Wilde Keuken gezien, maar steeds niet tot koop overgegaan. Nu wel. Vlak voor we op vakantie gingen. De laatste dagen in Limburg verlangde ik langzamerhand meer en meer terug naar huis. Niet vanwege de Polletjes, mijn bed, mijn stoel, de bibliotheek, fietsen. Nee. Naar vanwege mijn molenmesje. Het moet niet gekker worden. Hier kun je ze kopen.

3.
Zo is hij.
Zo is hij nu eenmaal.

Een wereld van verschil maken die twee woordjes.

Het drukt een verschil in acceptatie, aanvaarding, van iemand uit. Als je zegt dat iemand zo is, erken je een persoon in zijn wezen, in zijn zijn. Hij mag er zijn zoals hij is. Ook met dat moeilijke gedrag, ook met die nare trekjes, ook met die jampotbril. Het kan uitdrukken dat je verder kijkt dan het gedrag. Wij zeiden vroeger tegen stoute Polletjes: je doet vervelend, maar je bent lief.

Als je zegt dat iemand nu eenmaal zo is, drukt dat naar mijn idee juist geen volledige aanvaarding en erkenning van iemands wezen uit. Het lijkt wel zo, omdat je het met een schouderophalen zegt, maar ondertussen zie je maar een deel. Je ziet het verkeerde, moeilijke, de jampotglazen, maar niet zijn prachtige blauwe ogen.
En je geeft impliciet aan dat er ook geen verandering te verwachten valt. Moedeloos ben je. Of cynisch. Hardvochtig misschien.

Dit nieuwe schooljaar wens ik leerkrachten, kinderen en ouders toe dat ze elkaar werkelijk zullen zien. Heel scherp. Maar ook zacht, met ogen vol liefde.

maandag 25 augustus 2014

Hoogste tijd...

...om het blogcircuit weer op te hoogte te brengen van de lotgevallen van Purperpol. Het leven van uw Purperpol is eigenlijk heel saai. Geen spektakel, geen diepe gevoelens, geen grote woorden en geen sensatie. We gingen op vakantie. Niet heel interessant voor u, denk ik. Kort:
Zuid-Limburg - 10 dagen - geweldig huisje (tip!) - veel gewandeld - veel gelezen en stil geweest - Polletjes waren al die tijd alleen thuis (goed gegaan gelukkig). Vooruit, ik doe er wat fotootjes bij:

Lekker, uiensoep met bakken kaas!

Bonnenfantenmuseum, naaiatelier van hout (echt su-per-gaaf)

Onderwerp voor linosnede (zie hieronder)


Houthok in onze tuin

Uitzicht op Miljoenenlijntje
Even over die Polletjes: ze zouden het huishouden tijdens onze vakantie wel overnemen en ook gezond eten. Vooraf hadden Grote Pol en ik de grotere klussen gedaan (badkamer schoon, ramen gelapt, keuken geboend etc.). Toen we thuiskwamen stond de afwas torenhoog op het aanrecht en de stofzuiger midden in de kamer. Ze hadden ons duidelijk nog niet verwacht. En dan nog: 'Nou, ik snap niet waarom jullie zo moeilijk doen over het huishouden, het stelt echt niets voor.'

Nu ben ik weer lekker opgeladen en wil ik erg veel doen, maar daadwerkelijk aan de gang gaan is lastig. Er móeten ook echt dingen, die doe ik keurig. De dingen met minder urgentie blijven telkens maar uitgesteld. Een lijstje? Ja, leuk.
- ramen lappen (blergh)
- linosnijden (woepie)
- sporten (hoognodig)
- huis opnieuw behangen (idem)
- iets van een naambordje van Stap op bedenken en maken bij de voordeur (te grootse ideeën)
- T bezoeken (ik ben je niet vergeten, hoor!)
-  meer bloggen (jaaaa!!! doe ik NU al!)
- nieuw haak- of breiproject beginnen (iemand een idee/verzoek?)

En nog zo wat zaakjes...
Sorry mensen, ik moet er echt weer een beetje inkomen. Dit is een blogje van niets, maar u moet maar bedenken dat de kop er weer af is. Slechter wordt het niet. Tot de volgende keer maar weer!